Πόσο πολύ σ’αγάπησα…Ποτέ δε θα το μάθεις…

Posted: 27/03/2010 in Διάφορα

Πόσες είναι αυτές οι φορές που αγαπήσαμε και ο άλλος δεν το έμαθε είτε γιατί δεν είχαμε το θάρρος να του το πούμε, είτε γιατί ο άλλος δεν θέλησε να το δεχτεί. Είναι δύσκολο να το πεις, να εκφραστείς γιατί ίσως γνωρίζεις πως οι πιθανότητες να ανταποκριθεί είναι ελάχιστες.

Είναι και φορές που οι φίλοι παίζουν σημαντικό ρόλο. Αυτό που θέλω να πω είναι πως, όταν μοιραζόμαστε τα όσα νιώθουμε όταν είμαστε ερωτευμένοι με κάποιον φίλο μας, τότε το βάρος ξαφνικά μοιράζεται, και αισθανόμαστε σαφώς πολύ καλύτερα. Όταν το κρατάς μέσα σου, όταν δεν μπορείς να το εκμυστηρευτείς πουθενά, ούτε καν στον ίδιο σου τον κολλητό (για διάφορους λόγους), τα πράγματα είναι κάπως δύσκολα. Ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα γιατρευτούν αυτές οι πληγές είναι με το να αφήσουμε τον χρόνο να κυλίσει σαν την άμμο στην κλεψύδρα.

Πόσο πολύ, πόσο πολύ,
πόσο πολύ σ’ αγάπησα
πόσο πολύ σ’ αγάπησα
ποτέ δε θα το μάθεις…

Απ’ τη ζωή, απ’ τη ζωή,
απ’ τη ζωή μου πέρασες
κι αλάργεψες κι εχάθης
καθώς τα διαβατάρικα
κι αγύριστα πουλιά…

Πόσο πολύ σ’ αγάπησα,
ποτέ δε θα το μάθεις

Κι αν δεν προσμένεις να με δεις
κι αν δεν προσμένεις να με δεις
Κι εγώ πως θα ξανάρθεις,
εσύ του πρώτου ονείρου μου
γλυκύτατη πνοή

Αιώνια θα το τραγουδώ,
αιώνια θα το τραγουδώ
κι εσύ δε θα το μάθεις,
πως οι στιγμές που μου ‘δωσες
αξίζουν μια ζωή

Πόσο πολύ σ’ αγάπησα,
ποτέ δε θα το μάθεις…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s